Christine Willems gaf een denderende lezing over haar avontuur met haar eigen boot, de Kumbi. Het werd veel meer dan wat er op deze pagina's verscheen.
Bij de voorbereiding liet ze verstaan dat er nog iets groots zat aan te komen. Jawel: de oceaan over. Net voor ze naar Portugal vertrok man ze nog even - met diepe buiging- de erkenning als KLYC Yachtvrouw van het jaar in ontvangst. En Nu zit ze alweer achter het klavier voor het verhaal van een heel andere reis. Double Handed op een aangepaste one tonner de grote plas over. Met hoofdletters G en P.

Negen maart 2011

Lieve allemaal,

Een week geleden ben ik hier in Portugal aangekomen en de eerste dagen tot nu hebben we talloze klusjes verricht aan boord, zeer leerzaam voor mij.
Guy is een goede vriend van de KLYC die jaren aan zijn boot heeft gewerkt. Het is een prachtig schip, een beetje een raceboot..niet direct een chartercomfortgeval om zo te zeggen, maar snel en zeer goed te hanteren. Alf meter lang en prachtig van lijn. Ik ben wel erg vereerd dat hij me gevraagd heeft. En ik leer bij met de minuut. Het enige dat me bezwaart is dat de Kumbi er nu nog langer werkeloos bijligt dan normaal na de winter, en mijn kleinkindje dat spoedig 2 jaar wordt, en er binnenkort een zusje bij krijgt.

Tja, je moet echt wel keuzes maken in het leven en deze kans krijg ik niet meer. Denk ik.

Weertrein: ingehaakt of gemist?

De laatste week hebben we meerdere keren per dag de weerberichten gevolg op internet. Ongeveel drie computermodellen spreken elkaar gelukkig niet tegen. We spelen met de lage en hoge drukgebieden om daar de goede wind uit te halen. Het zou zo moeilijk niet mogen zijn. Alleen, het weer kan zo wisselvallig zijn. En als die lagedrukgebieden blijven hangen, of erger, terug westelijk komen of zo, dan wordt het niet gemakkelijk.

Wie zegt dat het zeilersleven makkelijk is? Normaal vertrek je van hieruit naar de Canarische eilanden en vandaar naar de Kaap Verdische, maar de wind staat nu al weken tegen, dus we varen richting Madeira, passeren ten westen ervan, zakken dan af naar het zuiden om dan de Passaatwinden op te pikken en zo naar Guadeloupe te varen. Minsten 25 dagen of langer aan één stuk doorvaren...
Als we dat halen... Het zou toch fantastisch zijn, niet?

Ik ben me er wel degelijk van bewust dat het niet niks is en dat de weergoden en de goden der zee ons liefst goedgezind blijven. We zien wel.
Straks, als ons vertrek doorgaat (en dat zal wel) zijn we niet meer te bereiken voor lange tijd. Maarten (mijn zoon) heeft de gegevens om ons te volgen via Spotfinder op 't net.

Dagelijks hebben we via satelliettelefoon contact met een drietal "routiers" die voor ons de meteo opvolgen op de oceaan zodat we de gunstigste windroute kunnen volgen.

Tot zover dus, lieve allemaal, ondergetekende groet jullie allen,
bij leven en welzijn en op hoop van zegen,

Lees ook nog:  logboek Jalini 2 - logboek Jalini 3  - logboek Jalini 4

Chris Kumbi en Guy Jalini