Marina Rubicon Lanzarote maandag 28/3

Lieve allemaal,

Hier zijn we weer. Vorige week waren we in Gran Tarajal beland waar we twee nachtjes verbleven hebben en ons de rust die het plaatsje uitstraalt lieten welgevallen.
Vrijdagochtend hebben we daar losgegooid en gingen we weer op tocht. Ditmaal moesten we opkruisen langs de oostkust van Fuerteventura en Lanzarote om weer noordelijker te varen. Een twaalftal uren ging het richting Afrikaanse kust. Dit is amper 100 kilometer van ons vandaan. Na een viertal uren konden we de kust van Fuerteventura niet meer zien en waren we enkel omgeven door héél veel water, een zalig gevoel voor een zeiler, zolang het weer het toelaat.

Opkruisen

We hadden geluk, de wind ging niet hoger dan 4 bft in kracht maar om aan de wind te zeilen is dat toch ook al best vermoeiend. Hoewel Jalini niet zoveel helt, max 15°, is het leven aan boord wat aan de scheve kant. Ze stampte ook nogal over de golven dus ik was maar wat blij als we tegen zonsondergang overstag gingen en de golven iets meer zijdelings inkwamen en ons zodoende toch iets meer comfort boden.
Dankbaar mocht ik tegen middernacht m'n kooitje in en nam Guy de wacht over. Hij liet me zelfs langer slapen en tegen vijf uur was het weer mijn beurt.
We waren 's nachts nogmaals overstag gegaan en dit herhaalde zich opnieuw tegen de ochtend. Nu stuurden we recht op La Graciosa aan, een klein eiland gelegen aan de noordkust van Lanzarote.
Met de zonsopgang werden we weerom begroet door die lieve dolfijntjes en gauw kwam ook de kust terug in zicht. Iets te snel heb ik Jalini laten afvallen. Jakkes. Weer overstag.  Of net niet, want door zelf te sturen gingen we hoger en haalden we het nog net.

De invloeden van Afrika

Tegen de middag meerden we aan in het kleine haventje van Isla Graciosa, haast onmiddellijk verwelkomd door Andres, de securityman van de haven. Zijn eerste vraag:"autorizacion?"...euh,no. "No problem" zei  hij.

Dus trokken we op verkenning en wandelden door de straatjes van een Afrikaans aandoend stadje, met alleen zandpaden, witte blokkendozenhuisjes, enkele cafeetjes, een paar winkeltjes. En dat is het zo ongeveer.
Ze rijden hier alleen met landrovers rond, een paar maar.
De volgende morgen wandelden we te voet langs de zee,ongelooflijk mooi. De noordkust van Lanzarote torende op in het zuiden. Het leek vlakbij en hoog. Een smalle zeestraat scheidt de beide eilanden. Hoe hoger we klommen hoe mooier het uitzicht (Tiens?)
Hoe meer we het eiland introkken, hoe meer het een zuivere woestijn werd met kleine doornachtige struiken waar hagedisjes zich snel in verborgen. En zo'n mooie kleurige bloempjes in deze droge woestenij, goed voor talloze foto's in macro genomen. Bij iedere klik dacht ik: dààr maak ik een kalender van. Ooit.
Het zou hier in de zomer véél drukker zijn dus wij weeral blij dat we hier buiten seizoen zijn.

Thuiskomen in Lanzarote

De volgende ochtend gooiden we Jalini terug los en met weemoed in 't hart verlieten we deze idyllische plek om weer zuidwaarts te varen. Deze keer met Eolus  zo goed als vanachter en voor de hele overtocht. Onder de genua alleen loopt dit vlotjes. Niet heet en bewolkt maar tegen een hoge bootsnelheid.  Heel de tijd volgen we de westkust van Lanzarote die zich in al zijn woeste schoonheid aan ons openbaart.

Van de Jalini af gezien is hier niet veel bewoning. De kust is dan ook vaak gevormd door grillige formaties nagelaten door de lavastromen indertijd en geërodeerd door weer en wind en zee. Dikwijls keek ik nog achterom en lange tijd konden we La Graciosa nog zien tot we helemaal ten zuiden afdraaiden. Net achter het hoekje ligt de Marina Rubicon. Gek hoe snel een jachthaven je een thuisgevoel kan geven.

Dit was het dan. Over een paar dagen vlieg ik naar huis. Guy en zijn Jalini blijven voorlopig hier. Ondanks dat we onze oorspronkelijke plannen niet hebben kunnen uitvoeren ben ik wat blij met deze onvergetelijke en leerrijke ervaringen aan boord van Jalini met zo'n goeie leermeester als Guy.

Ik blijf hem eeuwig dankbaar en hoop weldra met mijn geliefde Kumbi soortgelijke ervaringen te kunnen opdoen..
Bij leven en welzijn en op hoop van zegen, gegroet allen,

Wil je de fotos van de Jalini zien? Klik dan Hier.

heel veel liefs,

Chris Kumbi en Guy Jalini

Lees ook: Logboek  Jalini 1 - Logboek Jalini 2 - Logboek Jalini 3