• Parijs en haar wereldstadprijzen

• Libellen zijn terug

• Wijn fietstoeristen

• Ondiepere kanalen

Paray Le Monial 05/07/2010, negen uur 's avonds

We liggen hier heerlijk in het wild net boven sluis nr. 22, en het is eindelijk wat minder warm.
Tijd dus om nog eens een verslagje te maken.
Maar we beginnen terug in Parijs.
Tja, wat kunnen we daar nog meer over vertellen dan iedereen al weet. Drukke stad, prachtige gebouwen, smeltkroes van rassen en volkeren, bruisende stad, dure stad. Maar we hebben goed weer!

Parijs: vol en druk

We lopen er alle bezienswaardigheden af en genieten. We eten Italiaans op de Champs Elizées, Cubaans in de straatjes achter de Place de La Bastille en we drinken op de Place Du Tertre (Montmartre) een biertje en een mente à l'eau aan € 16,50. Gelukkig heeft de ober voor die prijs ook een foto van ons genomen! Met onze camera welteverstaan!

Aangezien veel Parijzenaars in een appartement wonen, en zij ook eens graag buiten komen, zitten overal waar het maar kan mensen buiten. In de Tuileries staan speciaal honderden stoelen verspreid. Zelfs in de graskant aan de jachthaven zit het tot elf uur in de avond goed vol. Daarna wordt de haven afgesloten en is het er redelijk rustig.
 
Maar we willen weer verder, en we varen terug de Seine op tot in St. Mammès. Onderweg moeten we voor de nacht naast een woonboot op de Seine gaan liggen, wegens gebrek aan andere ligplaatsen.
In St. Mammès krijgen we te maken met een zeer vriendelijke havenmeester. Zo vriendelijk zelfs, dat hij het onnodig vindt om voor één nacht geld te vragen. Water, elektra en internet inbegrepen.
De volgende morgen tanken we aan de overkant van haven nog even vol aan een bunkerkade. Nadien draaien we de hoek om, de Loing op.

Grotere kaart weergeven

Daar zijn de kleine hoekjes weer

Het weer is nog steeds bewolkt tot regenachtig, maar dat kan de pret niet bederven. Hier vinden we eindelijk het Frankrijk terug van vorig jaar.  Kleine kanalen, gaan liggen waar je maar wil, en ook de libellulles zijn er terug. We hadden ze al gemist.
 
En zo komen we o.a. door Montargis, om later in Sancerre te belanden. Ja, die van de wijn dus.
Tot zelfs de sluiswachters toe verkopen flessen. Maar we willen ook weten wat we kopen. Even een zijsprong: we hebben nieuwe vouwfietsen gekocht. Uit aluminium en met éénentwintig versnellingen alstublieft.
Hiermee trekken we door de wijngaarden. We zetten ze hier en daar op hun poot om bij een producent binnen te stappen. We keuren en proeven wat, we kopen wat. Voor we er erg in hebben klinkelen er achttien flessen op onze fietsen. En wij, wij lopen we er als vanouds weer naast. Blijkbaar is een goede fiets alleen niet genoeg om in dit heuvelachtig landschap te fietsen. En die proeverijen doen er ook al geen goed aan! Maar ook al is dit een geweldige streek, we gaan weer verder.

Wisselende bootburen

En zo komen we in Cours les Barres, waar we Ton en Sjanie, een Nederlands koppel dat we vorig jaar in de Champagne hebben leren kennen, terug tegen. Enfin, gelukkig hadden we flessen genoeg in voorraad.We varen ieder ons eigen tempo, en zo komen we om de zoveel dagen mekaar eens tegen, en zo is het goed.
Ik vergeet bijna nog te vermelden dat we voor Sancerre, voorbij Les Sept Ecluses van Rogny komen, een enorm bouwwerk uit de tijd van Hendrik IV. Niet meer in gebruik, maar toch nog steeds indrukwekkend.
Zelf maken we een sluizentrap mee van twee sluizen aan elkaar met drie deuren, om een hoogteverschil te overbruggen van meer dan negen meter. Geweldig gevoel, en nog erg snel ook.
En uiteraard varen we op  het beroemde Pont Canal de Briare. Gemaakt door de heer Gustave Eiffel, bekend van u weet wel. Maar dan nu iets voor water. Ook erg goed gelukt touwens.

Grotere kaart weergeven

Rustige meerplaatsen, zonder kapsones

Dan maar verder door naar Nevers met de prachtige kathedraal.
Fleury waar we door de plaatselijke gemeenschap worden uitgenodigd om het feest van St. Jean Baptiste te vieren met rondedans rond een vuur en nachtelijke kerkdienst toe.
We passeren Decise, dit is een van de enige bevaarbare stukken van de Loire rivier, de rest is gekanaliseerd. En weer verder langs mooie plaatsjes als Gannay en Beaulon, waar je vrij en volledig gratis kan liggen.  

We zijn ofwel dieper geworden, of de bodem ligt hoger dan vorig jaar. De kanalen zijn minder diep. Dat voelen we wel als we moeten wijken om een péniche te kruisen, als wanneer we aanleggen langs de wal. Zeer vervelend. En de dieptemeter wordt dan ook constant in het oog gehouden. 

Keerpunt bereikt

In Digoin bezoeken we na een tip de plaatselijk kerk, niet om het gebouw zelf dat ook wel speciaal is, maar wel om het feit dat een familie ooievaars een nest gemaakt heeft op de toren.
Digoin is ook het diepste punt van onze reis dit jaar. Hier gaan we weer terug naar boven varen, en via het Canal du Centre willen we naar de Saone, om vandaar terug naar de champagne te gaan.

Ondertussen hebben we al weken aan een stuk volle zon op ons schip, soms heel drukkend, maar na de vorige maand met slecht weer zullen we maar niet klagen zeker?
Laat het zo nog maar even blijven!

Grotere kaart weergeven

 
Tot ziens,
Mark en Rikske.