Frans Engeland – Engels Frankrijk

Hier liggen we dan terug in het gastvrije St. Petersport, Guernsey, Kanaaleilanden. Het heeft echt wel  zes dagen geduurd voor het met Kumbi’s motor in orde kwam. We lagen voor het voorgaande verslagje nog in St. Quay-Portrieux nog op Bretoense bodem waar ik moest wachten op de technicus van Nanni diesel. We hadden ontdekt dat er eigenlijk een constructiefoutje was aan de uitlaat van de warmtewisselaar. Afijn: het lange verhaal lees je hieronder. Het is wel goed gekomen, anders schreef ik dit niet…

Wachten op het onderdeel

Om een lang verhaal … nog langer te maken: foto’s doorsturen van het euvel (dank zij Mahé) naar Patrick van Nanni in Belgie, de dealer ter plaatse vinden (met de fiets bergop, gelukkig ook bergaf), wachten op het betreffende onderdeel en… Donderdag was het zover, snel erop gemonteerd door de vriendelijke technieker en vrijdag terug op weg, eindelijk.

M’n geduld werd zwaar op de proef gesteld, maar de weeral vriendelijke Brusselaar Pierre en z’n vrouw Ginou hebben me hartelijk opgevangen. Pierre laat z’n boot in St. Quay liggen voor de winter en komt hier volgende lente terug, ook een manier om vrij snel in prachtig zeilgebied te komen.

Maar de Kumbi is mijn huisje en dat moet mee naar Antwerpen uiteraard. Dus wij vrijdag terug op weg, richting Kanaaleilanden met.. de wind op de neus. Dat werd dus opkruisen met gemiddeld 4 bft,toch geen pretje als dat voor heel de dag is. Ik moest met deze noordwester mijn boeg naar Jersey richten en dat ging net niet.

Er ligt dan ook een rotsplateau midden in de zee.

“Les Minquiers” of "The Minkies" gingen dan nog danig in de weg liggen. Enfin, na deze te hebben gepasseerd terug overstag recht naar St. Helier, Jersey ,wat me dank zij de hulp van Rogerke toch nog voor zonsondergang lukte. Dank zij Kareltje (plotter) veilig de haven binnen en aan de wachtponton want de eigenlijke marina konden we niet in.

Drakenboten, racers en steedse drukte

Er ligt een drempel om de binnenhaven met dit extreme vloed/eb verval  voldoende diepgang te houden. Flink vermoeid viel ik die avond als een blok in slaap,nog net even gewekt door een deugddoend smsje van Copain Raf (van den Opus) maar dat was een fijn slaapmutsje.

De volgende morgen was het best druk op de kade. Er stond een zeilwedstrijd op het programma en de jachten naast mij, we lagen vier dik, moesten vroeg weg. Met de hulp van de bemanningen werd Kumbi met de hand tegen de steiger getrokken en konden de racers  weg. Na het ontbijt ging ik langs de marina-office en maakte een korte wandeling door St. Helier, een leuke stad met plezante winkels, zeker nog eens terug te komen.

Op de middag konden we vertrekken, geloodst door het havenpersoneel want er was een roeiwedstrijd aan de gang met zogenaamde “dragonboats”. Grappig om zien en met heel veel enthousiasme vertoond door de deelnemers en tal van toeschouwers op de kade. De nodige muziek en commentaar was wel zeer luidruchtig dus ik was maar wat blij het ruime sop terug te kiezen en de kalmte van de zee, het geluid van het kabbelende water. Rogerke kreunde zich door de stilte, want er was weinig of geen wind.

Opkruisen, bweek

We voeren heel de zuidkant van Jersey af en eens de zuidwestpunt bereikt, ging het pal noordwaarts..tegen de wind in. Die daar wel stond.

Met de stroom nog tegen werd ook dat geen prettige bedoening. Het was echt nog ver tot Alderney en ik zag het echt niet zitten om uren te motoren om daar misschien aan te komen in de duisternis. OK, de stroom ging tegen 16U30 wel meezitten maar dan nog. Guernsey wenkte en alras veranderde ik van koers en met een knik in de schoot (niet superscherp aan de wind) ging het vlotjes naar St.Petersport waar we op een deftig uur aankwamen en recht de Victoria  marina in konden varen.
Een van de jongste havenmeesters wees met een uitstekend plekje aan. Na de gebruikelijke shipshape trakteerde ik me op mijn vertrouwde martini en bereidde een flinke maaltijd met patatjes en boontjes en tomaten en een lapje kalkoen. Vertalingsfoutje van de verpakking: dinde is kalkoen en niet porc, dat vark is. Kieken.

Nadien lekker languit op de bank - allez,lang… - genoot ik van een dvdtje. Walt Disney’s Kleine Zeemeermin,kwestie van in de sfeer te blijven.

De nacht was heerlijk deugddoend. En vanmorgen rustig opstaan, ontbijten, afwassen, douchen en verslagen schrijven. Vanmiddag verlaten we hier een drietal uren voor hoogwater deze haven, pikken de beruchte “Alderney Race” op en hopen tot misschien in Cherbourg te geraken. De wind staat zuidwest..kan niet beter.

Race?

De Alderney Race is een stroming tussen de engte van Alderney, het meest noordelijke eiland van de Kanaaleilanden, en Cap de la Hague, de punt van Normandië waarachter Cherbourg ligt. Die stroming haalt snelheden van wel 5 knopen en dat is veel, dus zeker niet tegen stroom daardoor. Het getij verspringt echter elke dag met een uurtje dus men moet er danig rekening mee houden en het tijdstip van vertrek goed berekenen.

Dus , op hoop van zegen, tot de volgende maar weer,bij leven en welzijn, dag allemaal, tot de volgende story, heel veel groetjes aan allen, en liefs, en knuffels, en, en.....

Ja zeg!

Chris Kumbi