Je bent nooit alleen op de Scillies

Hier zijn we weer, terug in Falmouth en terug van die prachtige Isles of Scilly waar we een zestal dagen hebben verbleven. Steeds voor anker en op vijf verschillende betoverende plekken. Te mooi om waar te zijn en ik voel me steeds weer enorm dankbaar.
Op zo'n trip kom je natuurlijk collega-zeilers tegen die net hetzelfde doen... genieten. En toch, de manier waarop we hier zijn geraakt wordt aldus dubbel en dik beloond.

Het weer was dan ook fantastisch, "a little lovely sailingbreeze" en volop zon. Ik heb er mijn gitaar bij bovengehaald en in de zachte avondzon me heerlijk verwend op mijn eigen gitaargetokkel.

Bootzaken

Praktisch zijn er altijd wel wat zorgen. Zal het anker het houden vannacht? Gaan de accu’s het volhouden? Regelmatig zette ik de koelkast maar wat af en dus geen Martini's on the rocks die dag. Iets wat ik mezelf altijd offreerde als ik ergens aankwam. Dan maar een glaasje porto. Dat hoeft niet koud te staan.
Bij aankomst, op anker of aan ponton wordt er steeds "shipshape" gemaakt. Zoiets als de ruiters vroeger. Eerst het paard en dan de mens. Kumbi  wordt daarom netjes opgeruimd, de lijnen en touwen mooi opgeschoten, de huik over het grootzeil, het log opgetekend en dan gaan de instrumenten af. En dan als we in een haven liggen op

zoek naar de havenmeester om het liggeld te regelen en informatie te vragen.

's Ochtends werden we steeds gewekt door een stralend zonnetje en was het al weer direct genieten geblazen van de schoonheid om ons heen. Kumbi-ke, m'n trouwe dinghy, heeft ook z'n best moeten doen, motortje erop en weg waren we.

Antwerpse pannenkoeken doen Bretoenen smelten

Op een avond, ik geloof de tweede op de Scillies, kreeg ik bezoek van een jonge Bretoen die me een verse vis cadeau gaf. Die verdween in de oven. Met ajuin en tomaat. Heerlijk.
's Anderendaags kwam ik ze terug tegen en ja, uitgenodigd op 't aperitief, annex BBQ a/b van de Salako II van schipper Jean Jacques, broer Alain, zoon Damien en neefje Julien, die van de vis. Heerlijke avond met veel gebabbel en plezier,in t' Frans deze keer. De volgende ochtend kwamen ze pannenkoeken eten op Kumbi. En ze werden goed bevonden. En als Bretoenen dat zeggen.

Afspraak over enkele weken in Aber Benoit, iets NO van Brest.. En zo zie je maar, de reisdoelen komen zo op je af.
Later die week, twee Nederlandse  koppels tegengekomen. Ik ben ze nu al drie keer tegen het lijf gelopen en gesproken. T' Is dan wel fijn om onze moedertaal te horen en spreken en de babbels verlopen steeds vlot en zeer geanimeerd. Er wordt ook heel veel geluisterd want beide koppels hadden al heel veel zeilervaring en daar staan mijn oortjes wel naar.

Toestellen en boeken

De navigatie is redelijk eenvoudig met die goede aparatuur a/b zoals "Kareltje". Dat is  mijn kaartplotter waarop ik eindelijk heb geleerd waypoints in te voeren. Ja, lach maar , maar voor zo'n oen als ik op gebied van elektronica blijft het telkens een overwinning. Toch fijn dat ik het nu kan. Met de instructies bij de hand natuurlijk. Maar als je lang op motor moet, wat het geval was van Newlyn naar Falmouth, heb je daar heel veel tijd voor.

Newlyn was een tussenstop tussen de Isles of Scilly en Falmouth, een heuse vissershaven waar je beleefd om een plekje moet vragen.
Zulke info staat allemaal in "The Channel Pilot" en daar doe je best aan om dat zorgvuldig te bestuderen voor je een onbekende haven binnenloopt. Nu ik Falmouth terug heb aangedaan gaf me dat wel efkes het gevoel van "thuiskomen". Heel fijn.
Ik lig langszij een groot Engels jacht met de naam "Christina", ook toevallig? En gisterenavond kwam er een Noors jacht naast Kumbi liggen. Vandaag gooien we weer los en gaan de omgeving bekijken met de boot. De river Fall even op en nadien ankeren in de Helford river, een dikke 5 NM hier vandaan. 't Zou er zo mooi zijn.

Routage naar het oosten

Gisteren heb ik "Lukske" nog eens boven gehaald en ben de helling opgefietst(!) om naar Pendennis Point te rijden en het Castle daar te bezoeken. Jammer maar ik was te laat om nog binnen te mogen. Sluitingstijden zijn hier toch redelijk vroeg.
Eind van de week willen we Plymouth nog eens aandoen want Ged is opnieuw grootvader geworden van een "babygirl" van zijn dochter met de naam"Mathilde". Voor hun alleszins ook een prinsesje I presume..

Ik zou nog uren kunnen schrijven maar helaas, de tijd is weer om.
Bedankt lieve vrienden die me mailtjes terugsturen, dat doet wel deugd, om eerlijk te zijn, het thuisfront wordt toch ook gemist met momenten. (sentimenteel kieken)

Tot de volgende maar weer, ik weet echt niet vanwaar, we zien wel
Bij leven en welzijn, super vele groetjes aan iedereen

Chris Kumbi